Seul'de işaret dili duvara ve 72 panele yayıldı

Christine Sun Kim'in yeni işi, MMCA Seul'ün Seoul Box adlı yüksek tavanlı alanında gösteriliyor. Sergi, müzenin LG Electronics desteğiyle 2025'te başlattığı MMCA × LG OLED Serisi'nin ikinci halkası. Kim, Amerikan İşaret Dili'ndeki el hareketlerinden türettiği biçimleri siyah vinil ve boyayla duvarlara ve zemine yaydı; bu grafiklerin yanında, 72 adet 55 inçlik panelden oluşan 8,1 × 5,4 metrelik kavisli bir OLED ekranda bir animasyon dönüyor. Seri, müzenin yüksek tavanlı ana hacmini teknoloji destekli komisyonlara ayırıyor; yerleştirme duvarı ve zemini birlikte kullanan bir düzenleme olarak kurgulandı.

Kim'in pratiği uzun süredir sesi görünür kılmakla ilgili. Berlin'de yaşayan Koreli Amerikalı sanatçı, sağır bir kişinin sese dayalı kurulmuş bir dünyayla kurduğu ilişkiyi çizim, notasyon ve mekân ölçeğinde işlerle anlatıyor. 2025'te Whitney Museum'daki toplu sergisi bu yaklaşımın geniş bir kesitini göstermişti. Seul'deki iş, sanatçının en büyük ölçekli üretimlerinden biri. Sanatçının çizimleri genellikle müzik notasyonundan ödünç alınmış işaretlerle kurulur; burada aynı mantık mimari ölçeğe taşınıyor. Duvara çıkan biçimler bir sözcüğün değil, bir hareketin izini taşıyor.

Renk seçimi tesadüfi değil. Kim, siyah beyaz kullanımını açıklarken bu dünyanın kendisi için tasarlanmadığını söylüyor. Korea Herald'a konuşurken son dönemde biraz açgözlüleştiğini, işleri ne kadar zorlayabileceğini görmek istediğini de belirtiyor. Sergi başlığı da bu ısrarı taşıyor: kayadan çıkmayan bir sesle tartışmak, kazanılamayacak bir kavgayı sürdürmek. Bu iki cümle serginin tonunu birlikte kuruyor: hem bir eksiklik tespiti hem de bir ısrar.

Kurumsal serilerin bir sorunu var: teknoloji sponsorunun ekranı çoğunlukla işin kendisinden daha görünür olur. Kim'in çözümü ekranı merkeze koymak yerine mekânı bütün olarak ele almak. Vinil ve boya zemine indiğinde ziyaretçi yapıtın içinde durmuş oluyor; ekran ise bu alanın bir yüzeyi hâline geliyor. Bu, sponsorlu komisyonlarda nadir görülen bir denge. Asıl mesele, işaret dilinin bir görsel motif olarak değil, dilbilgisiyle birlikte kullanılması: hareketin yönü ve süresi burada kompozisyonun kuralı. Ekranın 72 panelden kurulmuş olması da anlamlı; tek parça bir yüzey değil, ek yerleri görünen bir bütün. İşaret dilinin akışkan yapısıyla panellerin kesikli düzeni arasındaki gerilim, işin kendi konusunu tekrar ediyor. Sergi, sanatçının bugüne kadar ürettiği en geniş ölçekli mekân işlerinden biri sayılıyor.