Kül kabını yeniden tasarlayan yedi Amerikalı sanatçı

Merel Swart ve Jonathan Hancock'ın 2024'te kurduğu İngiltere merkezli Urn Studios, ilk ABD koleksiyonunu yayımladı. Wallpaper'ın 8 Ağustos 2026 tarihli haberine göre koleksiyonda yedi Amerikalı sanatçı yer alıyor: Abbey Peters, C.C. Boyce, Hui-Yong Kim, Jesse Hamerman, Marianna Jamadi, Michelle Wen ve Philip Kupferschmidt. Platformun çıkış noktası Swart'ın sözünde toplanıyor: cenaze sektörü onlarca yıldır bireyselliği ve tasarımı hesaba katmayan ürünler sunuyor. Girişim, anma nesnesini katalog kaleminden çıkarıp tasarlanmış bir nesne olarak yeniden tarif etmeyi öneriyor. Platform bugüne kadar Avrupa'da çalışıyordu; bu koleksiyon ilk yerelleşme adımı.

Yaklaşımlar birbirinden ayrışıyor. Philip Kupferschmidt dokulu sırlarla çalışılmış kaplar üretti; Michelle Wen tarihsel seramik geleneklerine gönderme yapıyor; Marianna Jamadi mum ve çiçeği kabın parçası haline getiren yalın bir çözüm öneriyor. Hancock koleksiyonun bilinçli olarak eklektik tutulduğunu, duygusal hassasiyet ile cesur tasarımın karşı karşıya konmasına gerek olmadığını söylüyor. Yedi ayrı elden çıkmış yedi ayrı yorum, tek bir doğru anma biçimi olmadığını da baştan kabul ediyor. Yedi ismin bağımsız çalışması, koleksiyonu tek bir tasarım dilinin ürünü olmaktan çıkarıyor. Seramiğin öne çıkması da dikkat çekici bir tercih.

Kül kabı, tasarım basınının nadiren girdiği bir kategori. Ürün cenaze evinin kataloğundan seçiliyor, alıcı en kırılgan anında karar veriyor ve seçenekler çoğu kez birbirinin kopyası. Bu koşullarda tasarımın müdahale edeceği yer estetik değil, satın alma anının kendisi: nesnenin kimin evinde, hangi rafta, ne kadar süre duracağı sorusu. Bir kabın gündelik hayatın içinde nasıl durduğu, malzemesinden ve boyutundan önce gelen bir tasarım problemi. Nesnenin ölçüsü, ağırlığı ve kapağının nasıl açıldığı da bu soruların içinde.

Yedi sanatçıyla kurulmuş bir koleksiyon, ölüme dair nesneleri seri üretimden çıkarıp elle yapılmış nesnenin alanına taşıyor. Bunun bedeli fiyat; kazancı ise seçim. Bir kabın taşıdığı şey düşünüldüğünde, kimin hangi biçimi seçtiğinin önemsiz sayıldığı bir sektör zaten uzun süre savunulabilir değildi. Asıl zor olan, bu yaklaşımın butik bir raftan çıkıp cenaze evinin kataloğuna girip giremeyeceği. Cenaze sektörünün ürün yelpazesi uzun süre yalnızca fiyat üzerinden rekabet etti; tasarımın buraya girmesi rekabetin ölçütünü değiştirmeyi öneriyor. Bunun ölçüsü de satış rakamlarında değil, seçeneklerin çeşitliliğinde görünecek.