Guggenheim Abu Dabi'yi kuran ekipten biri direktör oldu

Guggenheim Abu Dabi, 11 Aralık 2026'daki açılışına dört ay kala ilk direktörünü açıkladı. Göreve gelen isim Valerie Hillings. 2018'den bu yana Kuzey Karolina Sanat Müzesi'ni yöneten Hillings, oraya geçmeden önce 2009 ile 2018 arasında Guggenheim'ın Abu Dabi projesinde küratör ve küratöryel işlerden sorumlu direktör yardımcısı olarak çalışmıştı. Yani müzeyi kâğıt üzerinde kuran ekipten biri, binanın kapısını gerçekten açacak kişi olarak geri dönüyor. Atama The Art Newspaper tarafından 5 Ağustos'ta duyuruldu. Böylece kurumun kurucu kadrosu ile açılış kadrosu arasında doğrudan bir süreklilik kurulmuş oluyor.

Projenin geçmişi bir kuşak kadar uzun. Plan ilk kez 2006'da açıklandı; Saadiyat Adası'ndaki yapı, aradan geçen yirmi yılda hem bölgenin kültür yatırımlarının hem de sürekli ertelenen bir takvimin simgesi oldu. Koleksiyon 1960'lardan bugüne uzanan işler üzerine kuruluyor. Bu tercih müzeyi komşularından ayırıyor: ansiklopedik bir uygarlık anlatısı kurmak yerine yakın dönem sanatının belirli bir okumasını öneriyor. Stephanie Rosenthal 2022'den bu yana proje direktörü olarak çalışıyordu. Bu tarih aralığı müzenin bölgedeki diğer kurumlar karşısındaki konumunu da baştan belirliyor; Louvre Abu Dabi'nin kapsayıcı anlatısının yanına dar ve tanımlı bir çağdaş sanat programı yerleşiyor.

Hillings'in Kuzey Karolina'dan getirdiği sicil atamanın gerekçesini de görünür kılıyor. Müze, 2025 mali yılında Raleigh ve Winston-Salem kampüslerinde toplam 1,17 milyon ziyaretçi ağırladı. Ancak yeni görevdeki asıl mesele ziyaretçi sayısı değil. Yirmi yıldır satın alınan ama büyük ölçüde görülmemiş bir koleksiyonun ilk kez topluca sergilenmesi, açılış programının bu koleksiyonu nasıl kurgulayacağı ve kurumun bölgedeki diğer müzelerle ilişkisini nasıl tanımlayacağı gündemde. Hillings atamayı duyururken görevi “hayatta bir kez yaşanacak bir yolculuk” olarak tanımladı. Açılış sergisinin içeriği henüz duyurulmadı.

Bir müzenin ilk direktörü, kurumun ilk on yılını da yazar. Abu Dabi'nin tercihi dışarıdan gelen bir yıldız isim değil, dosyayı yıllardır bilen biri oldu. Bu seçim, açılışı takvime yetiştirme kaygısının kurumsal kimlik arayışının önüne geçtiğini düşündürüyor; deneyimli bir uygulayıcı, riskli bir vizyonerden daha güvenli. Aralıkta görülecek olan şey bir bina değil, yirmi yıldır ertelenen bir vaadin ne kadarının tutulduğu olacak. Koleksiyonun 1960 sonrasına odaklanması bunu ölçülebilir kılıyor: müze bölgedeki diğer kurumlarla aynı isimleri mi paylaşacak, yoksa kendi kanonunu mu kuracak? Cevabı ilk iki sergi takviminde görmek mümkün olacak.